مبانی نظری حق بر سلامت
حق بر سلامت به‌عنوان حقی ذاتی، هم در عرصه‌ی ملی و هم در صحنه‌ی بین‌المللی مورد پذیرش قرار گرفته است. ماده‌ی 12 میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (1966) به‌صراحت بر بهره‌مندی همگانی و عاری از تبعیض از این حق تأکید دارد؛ به‌گونه‌ای که هیچ‌گونه تمایزی بر اساس جنسیت، گروه سنی، ویژگی‌های ظاهری، تابعیت، پیشینه‌ی قومی، زبان، باورهای دینی یا گرایش‌های سیاسی نباید در دسترسی به این حق مؤثر باشد .[1] در این زمینه، سازمان جهانی بهداشت در سال 1946 تعریفی جامع و همه‌جانبه از سلامت ارائه نموده که تاکنون به‌عنوان مرجع معتبر در مجامع علمی و حقوقی مورد استناد قرار می‌گیرد. بر اساس این تعریف، سلامت «حالتی از رفاه کامل جسمانی، ذهنی و اجتماعی است و صرفاً به معنای عدم وجود بیماری یا معلولیت نمی‌باشد». این نگاه فراگیر، سلامت را فراتر از یک مفهوم پزشکی صرف، به‌عنوان عاملی کلیدی در تحقق کیفیت زندگی مطرح می‌سازد. 2-1- تعریف حق بر سلامت .. 2-2- مفهوم‌ حق‌ بر س لا مت‌ ...

دریافت فایل